فضیلت و آثار و برکاتى که براى تربت حسینى است، براى هیچ تربتى و قطعه‏اى از قطعات زمین نیست...
 
 
 
فضیلت و آثار و برکاتى که براى تربت حسینى است ، براى هیچ تربتى و قطعه‏اى از قطعات زمین نیست. خاک کربلا قطعه‏اى از بهشت است که خداوند قادر متعال به واسطه قدردانى از یک فداکار در راه دین که تمام هستى خود را فدا کرده، در آن خاک برکت و فضیلت و شفا قرار داده است.چرا تنها این خاک داراى چنین ویژگیها و آثار و برکات است؟
باید گفت هر چیزى که در این عالم، شرافت ظاهرى و یا معنوى پیدا مى‏کند یا به خاطر انتساب آن به خداوند سبحان و شرافت ذاتى است و یا به خاطر وقوع امر خارق العاده و مهمى است که به آن شرافت و برکت داده است .در تربت کربلاى سیدالشهدا هر دو امر محقق شده است، زیرا خاک کربلا بنا بر روایاتى، هم شرافت ذاتى و خدا دادى و هم امر عظیم و واقعه‏اى مهم در آنجا واقع گردیده که آن شهادت حسین بن على علیه السلام و یاران وفادارش مى‏باشد، به همین دلیل داراى فضیلت و آثارى خاص است.
خداوند تربت پاک امام حسین علیه السلام را بر کعبه شرافت بخشید. امام باقرعلیه السلام فرموده اند: «خداوند این سرزمین مبارک را بیست و چهار هزارسال، پیش از آفرینش کعبه خلق نمود و آنجا را مقدس و مبارک قرار داد. و در روایت دیگری از ایشان آمده که این سرزمین پیش از آفرینش مخلوقات مقدس و مبارک بوده و همچنان خواهد بود تا اینکه خداوند آن را به عنوان برترین نقطه بهشت قرار می دهد و برترین مسکن و جایگاه برای دوستانش در بهشت برین است.» خداوند این تربت پاک را چشمه ای از چشمه های بهشتی و نهری از نهرهای جاری آن قرار داد.
از امام سجاد علیه السلام روایت شده که فرمود: «هنگام ظهور علائم قیامت، که زمین لرزه سرتاسر زمین را فرا می گیرد و همه جا به حرکت در می آید، کربلا، با همان وضعیت و صافی خود و با خاک نورانی اش بالا می رود و از برترین و زیباترین باغهای بهشتی می گردد. در میان همه بوستانهای بهشتی می درخشد همانند ستاره درخشنده ای در میان ستارگان، و نورانیت آن، چنان فراگیر است که چشمان اهل بهشت را خیره می سازد. در آنجا از سر شادمانی فریاد برمی آورد که: بدانید! منم سرزمین الهی!  سرزمینی پاک و پربرکت که پیکری مطهّر و بارگاهی ملکوتی و سرور جوانان اهل بهشت را در خود جای داده است.»
پاداش ذکر و استغفار با دانه های این تربت پاک، تا هفتاد مرتبه افزایش می یابد. در دست داشتن دانه های تسبیح این تربت و حتّی حرکت دادن دانه هایش ثوابی برابر با ذکر گفتن دارد. اگر در صبحگاهان با تسبیح تربت امام حسین علیه السلام چنین دعا کند:
              اَللهُمَّ اِنّی اَصبَحتُ اُسبِحُکَ و اُهَلِّلُکَ و اَحمَدُکَ ما اُدیرُ به سَبحَتی.
              خداوندا! در این صبحگاه تو را به مقدار گردش این تسبیح، تمجید و تسبیح و ستایش می کنم و به یکتایی می خوانم.
              نقل شده مادامیکه این تسبیح در دست اوست، ثواب ذکر خدا برایش نوشته می شود.
سجده بر تربت: یکى دیگر از برکات و آثار خاک مزار امام حسین علیه السلام این است که سجده بر آن تربت پاک حجابهاى ظلمانى را کنار زده و در توجه حق تعالى به نمازگزار مؤثر است. امام صادق علیه السلام در این باره مى‏فرماید: «همانا سجود بر تربت حسین علیه السلام حجابهاى هفتگانه را پاره مى کند». مراد از «حجاب» در کتاب و سنت ، همان حجابهایى است که بین بنده و خالق حایل شده و او را از شهود خداوند محجوب مى سازد که در مرحله اول، حجابهاى ظلمانى و در مرحله دوم ، حجابهاى نورانى بر طرف مى‏شود. اما مراد از حجابهاى هفتگانه ، ظاهراً حجابهاى ظلمانى است . سجده بر تربت حضرت سیدالشهدا علیه السلام این خاصیت را دارد که در صورت معرفت به حق حضرت و ولایت او، حجابها را دریده و راهگشاى وصول به کمالات انسانى باشد.
سجده بر خاک سرکوى تو آرند خلایق‏            جان فداى تو که هم قبله و هم قبله نمایى‏
و اما در خصوص اینکه در میان شیعه معمول است از خاک مقدس کربلا یعنى تربت کنار قبر سیدالشهدا خاک برداشته و با آن مهر درست کرده و غالباً در نماز، به آن سجده مى‏کنند بدین خاطر است که از خاک زمین بوده و به تمامى خاکها مى‏توان سجده کرد، و از طرفى خاک کربلا به لحاظ شهادت امام حسین علیه السلام و یاران باوفایش شرافت پیدا کرده است، به طورى که اهل بیت علیهم السلام نیز به ما فرموده‏اند در هر نمازى که سجده بر تربت کربلا باشد خداوند آن نماز را به خاطر آن حضرت قبول مى‏کند. چنانکه امام صادق علیه السلام از خاک کربلا درون کیسه‏اى ریخته و در سجاده همراه داشت، در هنگام نماز آن کیسه را باز مى‏کرد و بر آن سجده مى‏نمود.
تأثیر تماس اعضاى بدن با تربت: یکى از آثار و برکات تربت سیدالشهدا  این است که متبرک نمودن بدن و صورت با آن تربت شریف تأثیر معنوى زیادى بر انسان خواهد گذاشت، از این رو از بعضى بزرگان دین و امامان معصوم نقل شده که بعد از نماز ، بدن و صورت خویش را با مهر کربلا متبرک مى کنند. و نیز دستور داده‏اند که قبل از خوردن تربت جهت شفا گرفتن، آن را بوسیده و با اعضاى بدن تماس داده شود. امام صادق علیه السلام فرمود: «خداوند متعال تربت جدم حسین علیه السلام را شفاى هر درد، و ایمنى از هر خوفى قرار داده است؛ پس هرگاه یکى از شما خواست از آن خاک تناول کند، ببوسد و آن را به چشم گذارد و بر سایر اعضاى بدنش تماس دهد.»