آري ما از اين موهبت الهي برخوردار بوديم كه انسان ديديم.
ما يافتيم آنچه را كه ديگران نيافتند
.ما همه افقهاي معنوي انسانيت را در شهدا تجربه كرديم
ما ايثار را ديديم كه چگونه توسل مييابد، عشق را هم، اميد را هم،
زهد را هم، شجاعت را هم، شوق را هم و همه آنچه را كه ديگران
جز در مقام لفظ نشنيدند
ما به چشم ديديم ما ديديم كه چگونه كرامات انساني در عرصه مبارزه
به فعليت ميرسد.
ما معناي جهاد اصغر و اكبر را درك كرديم
. آنچه عرفاي دلسوخته حتي بر سر «دار» نيافتند، ما در شب عمليات آزموديم.
ما فرشتگان را ديديم كه چه سان عروج و نزول دارند.
ما عرش را ديديم. ما زمزه جويبارهاي بهشت را شنيديم.
از مائده بهشتي تناول كرديم و بر سر سفره حضرت ابراهيم (عليهالسلام)
نشستيم. ما در ركاب امام حسين(ع) جنگيديم، ما بيوفايي كوفيان
را جبران كرديم.
(به نقل از وبلاگ شهدا شرمنده ایم)