بیا جانا جهان در انتظار است

تو را از جان و از دل خواستار است
اباصالح بیا ای حجت حق
که گردون با وجودت پایدار است
بیا معنی بده بر ملک هستی
که دوران بی تو بس بی اعتبار است
بیا که دوره آخر زمان شد
صفا بی تو ز دنیا بر کنار است
بیا افزون شده بس بی معرفتها
که خیل جبهه حق بی شمار است
بیا انسان شده محتاج لطفت
بشر از هجر رویت داغدار است
جهان پر از تمنای وصالت
زمان بی وفایی در گذار است
شده در هر طرف چون جبهه جنگ
که میدان نبرد و کار زار است
جهان پر فتنه و ظلم و ستم شد
جنایت جور و ظلمت آشکار است
عدالت گوهری نایاب گشته
که نعمت ها همه در انحصار است
بیار آن وعده صدق الهی
که قول صادق پروردگار است
بیار آن دولت ناب کریمه که

 همچون فصل خوب نوبهار است