خوشا دردی که درمانش تو باشی /   خوشا راهی که پایانش تو باشی 
خوشا چشمی که رخسار تو بیند /    خوشا ملکی که سلطانش تو باشی 
خوشا آن دل که دلدارش تو گردی /   خوشا جانی که جانانش تو باشی
خوشی و خرمی و کامرانی /  کسی دارد که خواهانش تو باشی 
چه خوش باشد دل امیدواری /  که امید دل و جانش تو باشی! همه شادی و عشرت باشد،ای دوست /   در آن خانه که مهمانش تو باشی 
گل و گلزار خوش آید کسی را /     که گلزار و گلستانش تو باشی 
چه باک آید ز کس؟ آن را که او را /   نگهدار و نگهبانش تو باشی 
مپرس از کفر و ایمان بی‌دلی را /     که هم کفر و هم ایمانش تو باشی 
مشو پنهان از آن عاشق که پیوست /    همه پیدا و پنهانش تو باشی 
برای آن به ترک جان بگوید /    دل بیچاره، تا جانش تو باشی 
عراقی طالب درد است دایم /    به بوی آنکه درمانش تو باشی

شعر از : فخرالدین عراقی