"به دنبال آرامش"

کاش می شد خنده را تدریس کرد 

کارگاه خوشدلی تاًسیس کرد

کاش می شد عشق را تعلیم داد 

ناامیدان را امید و بیم داد

شاد بود و شادمانی را ستود 

با نشاط دیگران ، دلشاد بود

کاش می شد دشمنی را سر برید

دوستی را مثل شربت سر کشید

دشمن بی رحمی و اجحاف بود 

دوستدار نیکی و انصاف بود

کاش می شد پشت پا زد بر غرور

دور شد از خود پسندی، دور دور

با صفا و یکدل و آزاده بود 

مثل شبنم بی ریا و ساده بود

از دو رنگی و ریا پرهیز کرد

کینه را در سینه حلق آویز کرد

کاش می شد ساده و آزاد زیست

در جهانی خرم و آباد زیست

اعتیاد و فقر را نابود کرد

دودمان بی کسی را دود کرد...