تا که بودیم نبودیم کسی

                            کشت ماراغم بی هم نفسی

تا که رفتیم همه یار شدند

                            خفته ایم وهمه بیدار شدند

قدر آیینه بدانید چو هست

                           نه درآن وقت که افتادوشکست